आंबेडकरी चळवळीतील बुलंद आवाज पँथर अजय साळवे, निलक्रांती चौक येथील भीमसैनिक अक्षय वाघचौरे याने वाहिली त्याच्या शब्दात श्रद्धांजली

देशस्तंभ ऑनलाईन न्यूज नेटवर्क : अहिल्यानगर दि. 3 ऑक्टोबर : लढणारा आवाज शांत झाला; पण संघर्षाची ज्योत विझणार नाही. मात्र काही व्यक्ती आपल्या विचारांनी, संघर्षाने आणि बुलंद आवाजाने इतिहासाच्या पानांवर कायमच्या उमटून जातात. पँथर अजय साळवे हे त्यापैकीच एक नाव.
आज हा बुलंद आवाज कायमचा शांत झाला आहे. त्यांच्या निधनाची बातमी आंबेडकरी चळवळीतील कार्यकर्त्यांच्या मनाला चटका लावणारी आहे. एक लढवय्या पँथर, निर्भीड कार्यकर्ता आणि आंबेडकरी विचारांशी निष्ठा जपणारा साथीदार हरपला आहे.
वामनदादा कर्डक यांच्या गीतांमधून ज्या समाजाची वेदना शब्दांना मिळाली, ज्या गीतांनी हजारो कार्यकर्त्यांच्या मनात संघर्षाची मशाल पेटवली,—अन्याय सहन करू नका, प्रश्न विचारा, संघर्ष करा आणि माणसाला माणूस म्हणून जगण्याचा अधिकार मिळवून द्या. अजय साळवे यांच्या वाटचालीतही याच विचारांची छाया दिसत होती.
पँथर म्हणजे केवळ नाव नव्हे, ती एक भूमिका होती!
दलित पँथर चळवळीने महाराष्ट्राच्या सामाजिक इतिहासाला नवी दिशा दिली. अन्याय, अत्याचार आणि विषमतेविरुद्ध आक्रमकपणे उभे राहण्याची भाषा या चळवळीने समाजाला दिली. स्वाभिमानाची जाणीव निर्माण केली. डॉ. बाबासाहे आंबेडकरांचा विचार केवळ पुस्तकात न ठेवता तो रस्त्यावरच्या संघर्षाशी जोडला.
अजय साळवे यांनीही या संघर्षपरंपरेशी आपले नाते जपले. त्यांचा आवाज केवळ भाषणापुरता मर्यादित नव्हता. त्यांच्या भूमिकेत आंबेडकरी विचारांची आक्रमकता, सामाजिक प्रश्नांची जाणीव आणि अन्यायाविरुद्ध अस्वस्थ होणारे मन होते.
त्यांच्या जाण्याने आज अनेक कार्यकर्त्यांच्या मनात एकच प्रश्न घुमत आहे—
“ज्याने अन्यायाविरुद्ध आवाज उठवला, तो आवाज आज आपल्यात नाही; मग आता बोलणार कोण?”
पण या प्रश्नाचे उत्तर अजय साळवे यांच्या स्मृतीतच दडले आहे.
अजय साळवे गेले; पण त्यांचा आवाज उरला आहे!
माणूस शरीराने निघून जातो; विचार मात्र निघून जात नाहीत. संघर्ष करणाऱ्या माणसाची खरी ओळख त्याच्या अनुपस्थितीत अधिक प्रकर्षाने जाणवते.
अजय साळवे यांच्या जाण्याने निर्माण झालेली पोकळी सहज भरून निघणारी नाही. त्यांच्या सहकाऱ्यांना त्यांची साथ आठवेल, कार्यकर्त्यांना त्यांचा आवाज आठवेल आणि आंबेडकरी चळवळीला त्यांची लढाऊ भूमिका आठवत राहील.
वामनदादांनी आपल्या गीतातून जनतेला जागे करण्याचे काम केले. त्यांच्या गीतांतील आक्रोश हा केवळ दुःखाचा नव्हता; तो परिवर्तनाचा आक्रोश होता. अजय साळवे यांच्या संघर्षाची आठवणही अशीच आहे—दुःखातून संघर्षाची प्रेरणा देणारी!
आज त्यांच्या पार्थिवाला निरोप देताना डोळ्यांत अश्रू आहेत; पण त्याच वेळी त्यांच्या विचारांचा वारसा पुढे नेण्याची जबाबदारीही आहे.
हीच खरी श्रद्धांजली!
अजय साळवे यांना श्रद्धांजली म्हणजे केवळ दोन मिनिटे शांत उभे राहणे नव्हे. त्यांच्या स्मृतीला खरी श्रद्धांजली असेल ती—
अन्यायाविरुद्ध आवाज उठविण्यात,
वंचितांच्या हक्कासाठी उभे राहण्यात,
समतेचा विचार समाजात रुजविण्यात,
आणि बाबासाहेबांच्या विचारांची ज्योत पुढे नेण्यात!
आज पँथर अजय साळवे आपल्यात नाहीत. पण त्यांच्या संघर्षाची आठवण जिवंत आहे.
एक पँथर हरपला आहे;
पण पँथरची जिद्द हरवलेली नाही.
अजय साळवे यांचे जाणे ही आंबेडकरी चळवळीची न भरून निघणारी हानी आहे. त्यांच्या स्मृतीला विनम्र अभिवादन करताना एवढेच म्हणावेसे वाटते—
लढवय्या पँथरला सलाम!
तुमचा बुलंद आवाज शांत झाला,
पण तुमच्या संघर्षाची प्रतिध्वनी
आंबेडकरी चळवळीच्या वाटेवर कायम घुमत राहील!
**अजय साळवे यांना भावपूर्ण श्रद्धांजली!
जय भीम! निळ्या अभिवादनासह! त्यांचा एक प्रामाणिक कार्यकर्ता अक्षय वाघचौरे🙏🏻🙏🏻🙏🏻